2026: Een leven lang in dienst van de club
Twee generaties zorg voor terrein en stadion
Al meer dan zestig jaar is de familie Jonk — in Volendam beter bekend als ‘Piel’ — onlosmakelijk verbonden met het veld en het stadion van FC Volendam. Jaap Jonk begon er in 1963 als terreinknecht. Vanaf 1985 kreeg hij hulp van zijn zoon Piet, die hem op 15 juli 1990 officieel opvolgde. Sindsdien loopt de zorg voor het gras, het materiaal en het stadion als een oranje draad door de geschiedenis van twee generaties.
Jaap Jonk (Piel): de grondlegger
Jaap Jonk werd op 20 juni 1930 geboren. Samen met zijn vrouw Liesbeth (Lijsje) Veerman stichtte hij een gezin met twee zoons (Piet en Tom) en woonde hij aan de Sportlaan 8, schuin tegenover de hoofdingang van het stadion. Daarvoor verdiende hij de kost als metselaar in de bouw.
Op zaterdag 21 april 1963 trad Jaap in dienst als terreinknecht. Eerst beheerde hij vijf velden, maar al snel reikte zijn werk verder dan het gras. In een tijd waarin de club nauwelijks kantoorondersteuning kende, ontving hij gasten en leveranciers en was hij voor velen het eerste aanspreekpunt. Besprekingen over spelers, trainers en contracten vonden zelfs geregeld plaats bij de familie Jonk thuis.
Jaap leerde het vak in de praktijk en vertrouwde daarbij graag op zijn eigen inzicht. Loyaal was hij zonder voorbehoud, volgzaam niet altijd. Toen hem eens werd gevraagd de koelkast van de club te bewaken, wees hij dat vriendelijk maar beslist van de hand: hij was er voor het terrein en alles wat daarbij hoorde. Hij ademde de club en zorgde tientallen jaren met minimale middelen dat de velden bespeelbaar bleven.
Jaap stamde uit de tijd dat het voetbal nog puur en ongezouten was. Oud-spelers herinneren zich anekdotes waarin Jaap bij warme dagen één emmer water op de middenstip zette waar dertig spelers na de training om beurten hun hoofd in moesten dopen om af te koelen.
In de strenge winter van het seizoen 1978-79 stond Jaap, een dag voor de thuiswedstrijd tegen MVV, voor een vrijwel onherkenbare grasmat. Tussen sneeuw, ijs en water was nauwelijks nog een spriet groen te zien. Zijn nuchtere oordeel werd legendarisch: “Je moet één ding goed onthouden: alles wat sterft, dat gaat dood.” Jaap sprak van een natuurramp; de wedstrijd werd afgelast. De gedwongen winterstop hield uitzonderlijk lang aan. Pas op 18 maart 1979 speelde Volendam weer voor eigen publiek. Het voorval liet Jaap ten voeten uitzien: direct in zijn woorden, maar diep begaan met zijn veld.
Piet Jonk (Piel): de opvolger
Piet Jonk, op 29 augustus 1961 geboren in Volendam, ging in 1985 aan de slag als assistent van zijn vader. Nadat hij hem in 1990 was opgevolgd, kreeg hij de verantwoordelijkheid voor het materiaal, het veld en het stadion. Bij de club en in het dorp staat hij sindsdien bekend als een vaste, betrouwbare kracht.
Voor Piet houdt het werk niet op bij een functieomschrijving. Hij is terreinmeester en stadionmanager, maar net zo goed klusjesman, materiaalbeheerder en vraagbaak voor iedereen die hem nodig heeft. Zijn dagen beginnen vaak vroeg en eindigen laat. Dat hij nog in het ouderlijk huis aan de Sportlaan woont, schuin tegenover het stadion, maakt de verwevenheid tussen zijn leven en de club bijna tastbaar. Zelf zegt hij daarover: “Je kunt niet getrouwd zijn met een club, maar FC Volendam betekent wel alles voor mij.”
De voorgrond laat Piet liever aan anderen. Sinds hij in 1985 begon, bezocht hij stadions door heel Nederland, maar juist het dagelijkse contact met spelers en medewerkers koestert hij het meest. Ook wijst hij steevast op de vrijwilligers die na een wedstrijd, vaak al vroeg in de ochtend, het stadion weer schoonmaken. Zonder hun inzet, benadrukt hij, kan FC Volendam niet bestaan.
Een blijvend eerbetoon
Jaap Jonk (Piel) overleed op 12 augustus 2005 op 75-jarige leeftijd. Een jaar later werd een tribune in het stadion naar hem vernoemd. Toen de oude tribune aan de lange zijde werd afgekeurd en gesloopt, bleef die naam voortleven. Op 20 april 2010 ging de eerste paal voor de nieuwe Jaap Jonk-tribune de grond in.
Een supporter vatte Jaaps betekenis ooit samen in een eenvoudig, treffend beeld. Jarenlang zaaide, waterde, maaide, walste, prikte en belijnde hij het ‘tempelgras’. Voor Jaap, zo luidde de slotgedachte, is het gras inmiddels tot aan de hemel gegroeid. Een passend eerbetoon aan een man met een oranje hart en aan een familie die de club al generaties lang met stille toewijding dient.